پیام رهبر معظم انقلاب که جان مایه آن تأکید مؤکد بر وحدت بود، ساعت ۲۰ شنبه ۲۷ تیر، منتشر شد.
خبرگزاریها و پایگاههای خبری تا حدود ۲۰:۰۵ دقیقه آن را بارگذاری کردند و روی خروجی فرستادند. باز تعریف مؤکد ضرورت وحدت بود به عنوان امر مقدس به این بیان صریح و بی نیاز از تفسیر و تحلیل؛ «از جمله اصولیترین امور در این برهه، اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدّس در همه سطوح مردم و مسئولان و در تمام عرصهها برای تحقّق آرمانهای بلند انقلاب اسلامی و تأمین عزّت و استقلال ایران عزیز خصوصا در برابر دشمن جنایتکار و حیله گر آمریکایی است.»
حضرت آیت ا... مجتبی حسینی خامنهای، این مفهوم ضروری را در فراز بعدی پیام هم، تکراری درس آموز و الزام آور کردند؛ «همان گونه که پیش از این مکررا و مؤکدا تذکر داده شد، صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفه همگانی است.»
با این بیان، تکلیف را مشخص و وظیفه را روشنتر از روز یافتند اهل خرد. باورمندان به ولایت فقیه، تکلیف خود را یافتند. حتی کسانی که نسبت خود را با ولایت فقیه تنها در «التزام» تعریف میکنند هم فهمیدند که باید پای کار «اتحاد مقدس» از پنداشتهها و دلخواستهها و حتی منافع فردی و گروهی خود بگذرند. حق هم همین است. به این داشتم فکر میکردم که ساعت ۲۲:۲۶ یعنی بیش از دوساعت بعد از انتشار پیام رهبری، یک پیامک دریافت کردم از عزیزی که جانشین گروهان ما در عملیات بیت المقدس ۲ بود با این متن کوتاه؛ «سلام. اگر مقدور هست، شبکه ۴، هم اکنون.»
اول فکر کردم خودش در برنامه است، گفتم حرفهای آقای فرمانده را بشنویم، اما قصه چیز دیگری بود. بنده خدایی داشت صحبت میکرد آن هم از نوعی که با روح و تصریح پیام مکتوب رهبر انقلاب در تعارضی آشکار بود. نه قلم را به تکرار گفتههای او خسته میکنم و نه ذهن مبارک مخاطب را درگیر تکرار کلمات اختلاف انگیز. فقط تعجب خودم را و دیگر هم کلامانم را کلمه میکنم در دو ساحت؛ اول اینکه رسانه ملی به قاعده باید بیشترین التزام را به منویات رهبر انقلاب داشته باشد چه رسد به کلام صریح و فصل الخطاب ایشان، اما آنچه پخش شد با تولید اختلاف، در تضاد با نگاه و کلام حضرت ایشان بود. چرایی اش را ان شاءا... کسی بپرسد و مسئولان رسانه ملی پاسخ دهند، اما نکته دوم؛ وقتی این فرد و هم کردارانش در موضوعات امروز، چیزهایی میگویند که ما خود در زیست خویش به خلاف بودن آن رسیدهایم، وقتی امروز را تحریف میکنند با دیروزهای دور چه خواهند کرد؟ بیان تاریخ و تحلیلشان از وقایع صدر اسلام چقدر با واقعیت همراه خواهد بود؟ وقتی چنین افرادی تریبون مییابند و چنان میگویند که خود به ناراست بودن آن واقفیم، قطعا در پذیرش گفتار تاریخی شان هم، اما و اگر خواهیم داشت. نسل جوان که خیلی وقت است حساب خود را از این قبیل افراد جدا کرده است. هزینه اش را هم متأسفانه مذهب و منبر و محراب میدهد. خدابه خیر کند عاقبت همه ما را. خدا ایران شهیدان را از گزند دشمنان و بدخواهان و بدرفتاران حفظ فرماید.
آمین!